İstanbul'u özlerken.. Şiiri - Zeynep Erd ...

Seni izliyorum İstanbul’um.
Karşıma oturttum en güzel fotoğrafını.
Hani bilirsin, Kız Kulesi kapatmış camilerini, Galata Kule’ni.
Ve biraz da dalgın çıkmışsın sanki,
Hatırladın değil mi o anı?
Mavi, soğuk sularını izlerken üşüdü belki içim.
Sonra tek bir martı yakalanıvermiş
kaçarken dalgalarından fotoğrafçıya.

Çeşit çeşit resimlerini saklıyorum günlüğümün yaprakları arasında.
Ey mahmur bakışlı, cilveli İstanbul’um
Her şehrinden bir kesit biriktiriyorum.
İçinde mistik sesler,kokular,görüntüler......
Gönlümün vatanı, emeğim İstanbul’um

Ve hatta biliyor musun İstanbul’um...
Hani Taksim’de hep durur ya,
bir adam vardır,
Bennetton’un karşısında çalar akerdeonunu.
Hani dizlerinden bükülü durur da dizlerine lastik geçirmiştir.
Hatırladın değil mi? ...
O'nun bile resmini buldum geçenlerde bir dergide.
Yine çok genç çıkmışsın o fotoğrafta da.

Resimlerine bakarak avunuyor şu gönlüm.
Ama kavuşmama az kalmış.. takvimler öyle diyor.
Şimdilik bunlarla yetinirken ben de,
Yüreğimse;
Maviye çalan bakışlarını hayal ediyor.