Çıktığım zirvelerine dağların,
Vardığım bir tek sen.
Girdiğim sularına,
İçtiğim hayat bir tek sen.
Kokladığım baharlarını,
Açan çiçeğim bir tek sen.
Gece vurduğunda toprağa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




istanbul şiirin içinde ..dizelerde...kutlarım..kısa ama öz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta