“İstanbul'u dinliyorum gözlerim kapalı,
Bir kuş çırpınıyor eteklerinde”
diye başlar bitmek üzere olan şiirin son bendi.
Şimdi ne o rüzgar kalmış,
ne yavaş sallanan yapraklar,
çıngıraklar da yok sucular hayal.
Betondan bir pazar ve müdavimi o çırpınan kuş ve hasretliğe ekli kalabalıklar.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta