Ne sandın Süleymaniyem sinan gibi dim dik daha,
Boğazında gerdanı en güzel gelin,
Yedi cihan istedi ama,bu gurur Ülkemin,
Yıllanmış şarap gibi binbir iştahla tadında İstanbul.
Gece lambası vurmuş denize sahte bir yakamoz,
Martılar suspus olmuş hergece bu gözlerin İstanbul,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu güzel şiiri ve yüreğinizi kutluyorum..........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta