eşime
“ateşi suyla söndürürler,
suyun ateşten korktuğunu duyan var mı? ”
Hoyrattır suyun bozkırla karşılaşması
Düşen her yağmur damlası delip geçmek ister bağrını bozkırın
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




“ateşi suyla söndürürler,
suyun ateşten korktuğunu duyan var mı? ”
Ve dahi,
'Su ateşin kaynağıdır. Yanıcı ve yakıcı gazdan oluşur bilen var mı?'
Hadi siz düşünün. Yanıcı gaz yakıcı gazla birleşip oluyor su. Ateş sudan korkuyor söndürecek diye.
Ve de, şiir mükemmel bir konuyu ortaya çıkarıyor. Su olmazsa hayat yok. Yaşam yok.
Ve düşün.....
Yaşamın temeli, yakıcı, yanıcı gaz mı?
Yani yaşam, yanmak ve yakılmak mı?
Sor o zaman kendine, yakılan ne? Yanan ne?
Güzel şiir, böyle sorular doğuruyor işte... Sağlık olsun...
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta