İskilipli Atıf Hoca Şiiri - İbrahim Küçüker

Bir Şapka, Bir Darağacı, Bir Medeniyetin İnfazı
“Modernleşme adına kurulan her darağacı, bu toprakların hafızasına atılmış bir ilmektir.”
Bugün 4 Şubat.
Bu tarih, bu topraklarda “medeniyet” kelimesinin darağacına dönüştürüldüğü günlerden biridir.
Bin yıllık bir İslam kültürünün; Batı taklitçiliğiyle, bir şapkayla modernleştiğini sanan bir zihniyet tarafından yargılandığı, aşağılandığı ve susturulduğu günlerin adıdır.
İskilipli Atıf Hoca, bir suçtan değil; bir duruştan dolayı idam edildi.
Ne silah taşıdı ne isyan etti.
Kalemi vardı, fikri vardı, bu milletin inancına sadakati vardı.
Affedilmeyen de tam olarak buydu.
O yıllarda “çağdaşlaşma” adına yalnızca insanlar değil; anlamlar da değiştirildi.
Allah’ın dediği değil, Allah’ın dediklerini devlet aklıyla süzüp kendine göre filtreleyen bir din anlayışı inşa edilmeye çalışıldı.
Din; hakikatin kaynağı olmaktan çıkarılıp, laik sisteme uyarlanmış, denetlenebilir bir vitrine dönüştürüldü.
Ümmet fikri tehlike sayıldı.
İnanç kontrol altına alınmak istendi.
Din, hidayet için değil; idare için biçimlendirildi.
İstiklâl Mahkemeleri adalet dağıtmadı; yön tayin etti.
Batı’ya benzeyen makbul sayıldı, kendi kalana ya “gerici” ya da “hain” denildi.
O çarklarda yalnızca âlimler değil; bir medeniyet tasavvuru da öğütüldü.
İskilipli Atıf Hoca ve onun gibiler, zamana teslim olmadıkları için bedel ödediler.
Dün; inancı suç sayanlar, bugün dindarlık diliyle meşruiyet arıyor.
Dün darağacı kuran zihniyet, bugün dua cümleleriyle konuşuyor.
Ama tarih nettir.
Rüzgâra göre yön değiştirenleri değil, bedel ödeyenleri yazar.
İskilipli Atıf Hoca’nın hatırası, bu ülkede kimliğini, inancını ve haysiyetini korumanın neye mal olabildiğinin sessiz ama ağır şahididir.
Ruhu şâd olsun.