yalnızlığın en zengini1957
iskeleler ve onun tekneleri
hani rengarenk sıra sıra
kafaları iskeleye dayanmış
düşünen alim gibi
agır agır sallanan
aslında hepsi bir gönülde hayal
kimini sevgileye taşır
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta