İsimsiz Şiiri - Gece Siyah 2

Hani bazen çok konuşmak istersin
boğazın düğüm düğüm olur dilin dönmez
için kanaya kanaya susmak zorunda kalırsın ya…

İçindeki koskoca uçsuz bucaksız denizde boğulup
Bir kuş gibi çırpınıp durursun da uçmak ister uçamazsın

Sonra derin bir sessizlik içinde öylece kalakalırsın

Hep bi yerlerde takılı kalmışım ben
Çok düşünmüşüm çok kaybetmişim çok kırılmışım
Çok sevmişim..

Şimdi ise ne sevesim kalmış ne de hevesim

O kadar çok acıya alıştım ki
Hiçbir alışkanlık bu kadar zor olmamıştı
İçimde kendime olan nefretim ve insafsızlığım
İçimde körlenmiş olan yangınıları daha da alevlendirdi
Ve daha çok yaktı canımı

Kalp kırıklıklarım
Yorgun gözlerim
Çökmüş bedenim

Bu günde hayatımda yarım ve eksik olan bir şeyler var
Yüzümde hayatın maske takarak oluşturduğu acı tebessümü
İnsanların sevgiyi alet ederek beni bir hiç uğruna harcamaları

Sırtımdaki kayanın gün gün ağırlaşması
ve bunu taşıyamayan
bedenimin yorgunluğu

Halsiz de olsam bir şeyler uğruna verdiğim savaşlar için
hayatımın tam dönüm noktası dediğim o an

Bir şeyler için çabalayan yüreğimi
anlamaya çalışan çaresiz bir ben …

Bunu ne zaman ruhum bedenim anlar ve hisseder bilmiyorum

Şu an uzandığım yerden
o soğuk betona karşıdan bakmak çok kolay geliyor

Bir gün tekrar oturur muyum çaresizliğin arasında Uzanmış gözyaşlarımla
Aynı şeyleri düşünmem kadar acı ama gerçek
Ben hep kendime zarar verdim kendime yaslandım
Ama bir süre sonra yoruyor boğuyor ve yaşama sevincimi

Elimden alıyor

Yine bu gece deli sorular
Yine aklımda çaresizliğin verdiği isyanla
Yazıyorum
Kağıt kalem olmadan

Yine benliğimi koyuyorum ortaya
Yine engellere takılıyorum

Yine ağır darbeli yaralar alıyorum ama ölmüyorum
Yine her şeyin farkında olan ruhum ,
Hiçsizleşmeyi seçen bedenim
Ve artık istemeye istemeye bunu kabul eden bir kalbim var

Artık orada oturup gözyaşlarımı ellerimle silecek bir ben olmayacağım
Her şeyin farkında oluşumla
Hiç bir şeyi kabullenmeyişim arasında
Gidip gelen bir benle

Her şeyde beni suçlayan korlaşmış kalbimle
isteyerek yada istemeyerek yaptığım

Ve yaşadığım duyguların ortaya çıkmasıyla
Kendime olan sevgi ve saygımın azalıp nefrete dönüşmesiyle

Her şeyi anlamaya çalışan yorgun kalbimle

İsyan edip

af dileyen dudaklarımın arasında kaybolan
bir benle bitiriyorum

bugünü

yarını

ve her günü...

“GeCe_SiYaH”