masada oturan
ve kolları olmayan tanrı
sandalyede oturan tanrıçaya
yalvarıyordu
sandalyede oturan tanrıçaysa
başı kopmuş bir heykel
edasıyla gülümsüyordu
bense çok uzaklarındaydım
onların
tanrıların ve tanrıçaların
uzaklarında
kendimden başka kimse yoktu yanımda
masaların ve sandalyelerin olmadığı
bir ülkedeyedim
ve yerde oturuyordum
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 22:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu şiirim, 2000 yılında yayınlanan "Sonra Aşk Bitti" adlı kitabımda bir denemenin içinde yazdığım kısa bir şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!