Kara gözlerinden ışık eksik olmazdı,
elini uzatmadığı hiç bir el, altına koymadığı hiç bir taş yoktu; ışık gözlü derlerdi adına.
Anasını kansere babasını Kocakırbacağa kurban vermişti.
Ne hayata pes etti, ne de isyan etti.
Hiç evlenmedi amma her doğan çocuk gülümsemeyi ondan öğrenir,
her delikanlı mertliği onda tanırdı.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
ne güzel doğa ile iç içe dolu yaşam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta