başsızlığın evreninde dönüyor sonsuzluk
bilinmezliğin devinimine bırakıyor tozunu
ve dünya bir kez daha dönüyor kendi etrafında
doğa sevgiyle kucaklıyor güneşi
aydınlığı perdeleyen karanlığa inat
günaydın
gökteki bulut
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta