İs Kara Şiiri - Şair Zegan

Kitre bulutlar bana bakıyor.
Al bu yağmuru sen taşı diyor.
Tozlanmaktan ben çekinmedim hiç.
Bul şu çamuru, çek taşı buyur.

Güneş, yapraklı dalı büyüttü,
Kırdığı sopayla bana vurdu,
Kendime değil ağaca yandım,
Buluta girip rüzgâr savurdu.

Toprak, doğuramadı bir türlü,
Seni saklayınca kar öldürdü.
Mart ayı sana yeşili çalsaydı.
Donmuş yüzünü çift sürdürdü.

Yine de dolu kazan aşkım var,
Güzel elinde karışsa aş tutar,
Kepçeyi ben yonttum elim yanar,
Çok pişti, üç ayaktan al kurtar.

Şair Zegan