Bembetaz hayalleri küçcük siyah gözleriden taşıyordu.
O kadar büyüktü ki hayalleri sanki dağları aşıyordu.
Ara sıra takılıp düşse de yılmadan koşuyordu.
Düşüp kalktıkça sanki daha fazla coşuyordu.
Kocaman hayalli bu ufaklık neden kimseyle konuşmuyordu?
Acaba en büyük engelinin yıkılmasını mı bekliyordu.
Sanırım bir şey söylemek için o günü bekliyordu.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta