İpsiz Moira Şiiri - Gülcan Aydınlık

“Zaman küçülten bir devdir,” diyor cüce kadın.
Anımsıyor,
Ele sığmaz şekerleri,
Avluya sığan dünyayı,
Sinesinde uyuduğu, dev kadın dünyayı …

Dünya
Köşeli bir toptur, yüzüne çarpan.
Seni ağlatamayan ne Madam Kukla?
Büyümek mi?
 
En son kim doğurdu seni ?
Böyle yarım
Böyle köksüz
Yoksa öksüzlüğün köksüzlüğünden midir?  

Alacaklı gibi üstüne çullanan kim?
Gün ortasında pay ediyor köşelerini.
Geceleri dörde Gündüzleri beşe.
Seni doğuran el, Onu doyurmuyor…

Geceye inat uzayan saçların
Gündüz nasıl kısalır?  
Geceleri
Yırtık çorap, öte dünya, uzayan saç
Gündüzleri
Büyüyen el, dilsiz bir kadın, kısalan saç…

İpsiz Moira – Şiir Alayı, Sayı: 7