Kanayan bir yaradır içimde değişen her mevsim
Giderken de gelirken de ellerimi yırtar iple çektiğim
Damla damla akar kan benliğimden sonsuza doğru
Ağrıyan omuzlarla dalgalı denizde kürek çektiğim
Kırık düşlerini zincirlerim gelmeden sahile
Bakar dururum geriye geldiğim yerlere
Sıcak ve soğuktan kaçışımı sergiler o boşluk
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta