Kanayan bir yaradır içimde değişen her mevsim
Giderken de gelirken de ellerimi yırtar iple çektiğim
Damla damla akar kan benliğimden sonsuza doğru
Ağrıyan omuzlarla dalgalı denizde kürek çektiğim
Kırık düşlerini zincirlerim gelmeden sahile
Bakar dururum geriye geldiğim yerlere
Sıcak ve soğuktan kaçışımı sergiler o boşluk
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta