gün pencerende doğmasın
öpmesin alnından kimse 'günaydın'demesin
en sevdiğin türküyü söylemesin bülbüller
pencerendeki ekmekleri almasın serçeler
tutmasın yetimler ellerinden
mahallenin çocukları yolunu gözlemesin
giderken ardından kimse su dökmesin
postacı kapına gelip gitmesin
dağların karı düşsün yüreğinin üstüne
Şimal rüzgarı öyle bir essin ki
öyle kamçılasın ki yamaçların yağmuru yüzünü
sonbaharda yollarda gazel olasın.
Kayıt Tarihi : 2.11.2003 17:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!