İnsanoğlu gitmek için geldi dünyaya Kah atlı kah yaya.
Bazen korkuları kendinden önce gitti dörtnala.
Bazen de yürüdü korkularıyla kol kola.
Her biri farklı zamanlarda verdi hayata mola.
Kimi zaman devdi insanoğlu.
Kimi zaman bilirdi dev aynasında gördüğünün bir yanılsama olduğunu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta