Kıymeti bilinmeyenler yok oldu zamanla,
Uğraştı durdu insanoğlu yalanla dolanla.
Kaybetti her seferinde en değerli hazinesini,
Dünya kurudu, ağaçlar çiçekler sola sola.
Azla yetinmedi fazlasını istedi her seferinde,
Hiç bir zaman suç aramadı ki kendinde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta