Yalnızlığı yalnızlık ile değişen,
Yanlışları yalnızlık ile suçlayan,
Kararı düşe, düşü gerçeğe sordurtan,
Dokunan hayal kurup yerinde sayan,
Günahını bilmeyen insanlar vardır.
Sevapsız kalpleri hayale değişen,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu kalemi tutan ellere yuregınden dökülen sözlere hem yazıpta hem okuyan gözlere teşekkürlerimi sunarım saygılarımla
Güzel ve anlamlı şiirinizi kutluyor, sevgi ve saygılar sunuyorum efendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta