İnsana Dair Şiiri - Fuat Sürmeli

İnsanın devrimci bir duruşu olmalı,
kötülüğün karşısında eğilmeyen,
alışılmış olanla yetinmeyen,
susmanın suç ortağı olduğunu bilen cinsten.

Başka çayı sevmeli mesela,
alışkanlıklarını sorgulayacak kadar cesur olmalı.
İnsan, küçük bir tercihin
bütün bir hayatı
yerinden oynatabileceğini bilmeli.

Biraz şiir bilmeli,
ama fazlası değil;
şiir yazacaksa zorlanmalı,
kelimeler hemen gelmemeli.
Çünkü şiir,
emek istemeyen ruha açılmaz.

Zaten yağmur güzeldir,
kar güzeldir,
çiçekler, bulutlar, dağlar güzeldir;
bunu bilmek marifet değildir.
Asıl marifet,
çirkinliğin içinde de
bir anlam aramayı sürdürmektir.

Ve evet,
sevda güzeldir.
Ama sevda yalnız bir kişiye değil,
hayata, insana, adalete de duyulabilmelidir.

Şarkı dinlemeli insan.
Melodinin, ezginin,
bir enstrümanın titreyişinin
kalpte açtığı gizli kapıları bilmeli.
Bazen bir şarkı,
uzun bir düşünceden daha dürüsttür.

Çocukları sevmeli.
Çünkü çocuk,
dünyanın henüz bozulmamış hâlidir.
Onlara bakınca insan,
neyi kaybettiğini hatırlar.

Biraz susmalı,
biraz itiraz etmeli.
Bir yanıyla yumuşak,
bir yanıyla sert olmalı.

İnsanın,
hem kırılgan hem dirençli
olmayı öğrenmesi gerekir.

Çünkü insan olmak,
güzel olanı sevmek kadar,
yanlış olana karşı
ayağa kalkabilmektir.