İnsan Olma Yolunda Şiiri - Kemal Koçak

Kemal Koçak
111

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

İnsan Olma Yolunda

İnsan bu ya uzun bir yolculuk
Hazırlığında sabahın
Serinliğini hissettirdiği gibi rüzgarın
Esivermek nasıl oluyorsa
Beklemek inadına
Tomurcuğunda ilkbaharın

Ya yarın
Ondan başkaca yok ki
Meçhulümüz
Oysa böyle başlamamıştı
Bu hikaye veya sizin hikayeleriniz
Sorsanız dünyada nefes alan herkese
Algıladığı gibi seslenir
Yataylarımız veya düzlemlerimiz
Kalabalıklardaki kabalık
Aslında iki kişiyle başladı
Kabil bile Habil ’i
Kalabalık olmadan evvel taşladı
Dışımız bir elbise adına ceset dedik
İçimiz de aslın da sadece bir baş
İki başlılık sinelerimizde kaldı
Gerçekleri veya izleri
Hep bir şeylerle sakladık
Kalmadı sanmayın amcamız Habil’ den
İnsan kalabilme onurunu
Sinesine gömmeden onu
İlk ölen cesedin girdiğinde toprağa
Eşref onurunun o anda doğduğunu

Yani hepimiz Kabil’in dölleriyiz
Ama bildiğimiz Adem’in gülleriyiz.

Pişmanlık, pişmanlık
Hırs öfke sadece işte o anlık
Geri verse bile tövbe yaşamayı
Ölmek veya öldürülmek
Yaşamak veya gömülmek
Olacaksa kargadan kılavuzum
Bendeki biz’i öldürdüğümde
Yaşayan ölü gibi gelir son pişmanlık

Yani hepimiz Kabil’in dölleriyiz
Ama bildiğimiz Adem’in gülleriyiz.
Yani hepimiz ilk katilin dölleriyiz
Ama bildiğimiz cennetten gelen Adem’in gülleriyiz.

Kemal Koçak
Kayıt Tarihi : 29.11.2006 05:37:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Kemal Koçak