Ruhumdaki aşkı, ayırtamazsın
Sofradaki yeri, boştur arkadaş
Gece karanlığı, koşturamazsın
İnsan babasını, özlüyor kardaş
Başını tutupda, okşamasını
Arkasına alıp, saklamasını
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Özlenmez mi?... Babamı kaybedeli nerdeyse yirmi yıl geçti aradan. Hala rüzgar, onun kokusunu getiriyor uzaklardan. Üçgül çiçeklerinin kokusu bu. Babam hep bir demet kurmuş üçgülü ceketinin iç cebinde taşırdı. Bu onun parfümüydü...öZLEMESEM HALA O KOKU BURNUMDA TÜTER Mİ?...
Kutluyorum değerli şiirinizi ve sizi Bahattin bey. Nicelerine. Saygımla...
Baba bu...
'Çınar...' Gölgesinde büyüdüğümüz, dallarına tutunduğumuz.. Korkmadan, ürkmeden yanına sokulduğumuz..
Baba bu, özlenmez mi?
Tebrikler dost...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta