Ayağı kırıldığı halde vurmayı dahi unuttukları bir at gibi gezdi umutlarımız,
Bir köşede öylece
Unutulmaya yüz tutmuştu inançlarımız.
Bir salkım kiraz,
Bir güzel sözdü hayatı yaşanılır kılan.
İnsan, kırılandır dedim;
İnsan çamura batan,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta