Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
İşte o an! ! !
'İnsan' olduğumuzu aımsadığımız andır
işte o kişi! ! !
İhtiyacımız olan insandır.
Şiirsel yapıdan çok çok güzel bir tespit
Türk Öğer KOÇ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta