İnfial Şiiri - Orhan Samih Güllük

Mezette süslenmiş bir eser,
Öyle güzel öyle alımlı
Dokunmak bir yere öyle de kırılgan
Yılların eskitemediği aynadaki yüzü,
Satılıp beş kuruşa onursuzca.

Değerli bir notanın yazıldığı,
Yılların ayak izleri.
Kaldırımların süslü perisi,
Sevdaya yazılan her ne varsa
Onu ellerinle satıp kirletme,
Ve öldürüp o aşkı satıp bir mezette.

Günahını işlediğini ruhuma yazdırıp,
Yüzlere gülme hayasızca.
En koyu gece bile,
Satmaz günahlarını içinden.
Ey aşk dediğin zehir öldürsene
Ayı ısıtmayan gamsız güneşinide.

Ellerinde kitapsız bir şiirin,
Ve o aşka yazılan her satırları.
O gözlerin süslendiği bu gece,
Bir mezette satılır kahpece.

Bu infialin günahı kime yazılır?
Ölümsüz dediğin o duyguların,
Süslenmiş bir nesne gibi mazinin adı.
Onursuzca beş kuruşa satılır mezetlerde.

Kırıp kozasını uçup giden her canlı.
Bıraktığı izlerde olanca emek vardı.
Ölümsüz sandığım içinde ölüp giden.
Bir umudun adıydı gözlerimdeki figan.

Eğildim dizlerine ben aşka hürmetimden,
Yanan bir ateştin direndim erimeden.
Her aşk kendi katilini sever saklar içinde
Bir gece şahit olur infialin resmine.

Bana bu satırları yazdıran adam sendin
Şimdi gel süsle kapağını o kitapın.
Ne kadar ederimi beş kuruşluk mezette
İnfial koy o romanın adını Kalın harflerle.

Çok değerli hocasından
Esra Serinci'ye ithafen
Gözlerinden öperim özlemle kızım.

օɾհɑղ Տɑʍíհ ցüӀӀüƘ﹏✍✍✍