İncitme Şiiri - Yücel Özkü

İNCiTME
Gölgesinde dinlen amma,
Yaprak senden incinmesin.
Bir dal kırık kalmasın ardında,
Rüzgâr bile seni hüzün sanmasın.

Sessizce değ toprağa,
Kalbin kadar hafif bas.
Bu dünya emanet bize,
Sev biraz… kırmadan yaşa.

Bir yaprak düşerse eğer,
Bil ki incinmiştir zaman.
İnsan en çok fark etmeden
Yorar dokunduğu her can.

O yüzden gölgesinde dinlen,
Ama iz bırakma acıdan.
Sevgin geçsin üzerinden
Bir dua gibi,
Hiç kimseyi incitmeden.

Yücel ÖZKÜ
14 Şubat 2026/21:46