İnce Bir Dumanla Başlar

İnce bir dumanla başlar bu sızı,
Söndürür ruhunda parlayan yıldızı.
Güler yüzle gelir, gizler hırsızı,
Ciğeri köz eyler, yakar sigara.

Gençliğin baharı döner hazana,
Aldanıp gidersin her bir yalana.
Muhtaç eder seni ilaç yazana,
Yolları dar eyler, sıkar sigara.

Nefes kesilir, adım atılmaz,
Bu zehirli dertle gece yatılmaz.
Giden o sağlık ki geri alınmaz,
Ömrü heba eyler, yıkar sigara.

Çalarken rızkını, sofradan aşı,
Gözünden akıtır kanlı bir yaşı.
Zifirden örülmüş zulmün savaşı,
Hayatı kül eyler, geçer sigara.

Bir heves sanırsın, sandın ki geçer,
Oysa her nefeste ömürden biçer.
Dost postuna bürünür, kanını içer,
Ruhu esir eden bir dertmiş sigara.

Kurtulmak istersin, bırakmaz yakanı,
Kuru bir dala çevirir ona bakanı.
Boğar içindeki gür akan kanı,
Damarda hayatı kurutur sigara.

"YETER" feryadıyla durmaz bu sızı,
Çalmıştır elinden baharı, yazı.
Kaderin sanırsın bu kara yazı,
Yolları kör eden sismiş sigara.

Pişmanlık bir ok gibi saplanır kalbe,
Bedenin yenilmiş bu kirli harbe.
Vurur gençliğine en ağır darbe,
Ömrü heba eden kırmış sigara.

Dudakta bir mühür, göğüste bir yük,
Küçücük kağıtta dertleri büyük.
İnsanı içinden eyleyen çürük,
Hayatı kül eden yalanmış sigara.

Kaçın bu ateşten, henüz vakit var,
Yoksa koca dünya olur sana dar.
Bırakın o zehri, sonu olmasın mezar,
Seni senden eden düşmanmış sigara.

Bir beyaz kefene sarılmış hile,
Düşürdün bizleri bitmez bir derde.
Pişmanlık okları saplanır kalbe,
Gençliği çürüten yalan sigara.