* İnanna! Şiiri - Fatma Doğan

İNANNA!
İnanna!
Sureti olmayan bir sisti, yüzünde aşk…
Arkaik pabuçlu, Gılgamış ökçelerinle,
Eziyordu… Aydoğdu coğrafyasını ayakların.
Dudaksız bir gece gibi…
Gülüyordun bana.
Dünün ve yarının, ayrık dişleriyle…
Belki de taa… ertesi günden kalma bayat semavi bir hevesle…

Yüzünde yüzyılların kanonik yağı,
Kinle karılmış hercü merc
Ellerinde ifrat, tefrit soy soplu… cıvık bir bulamaç harcı
Sıvıyordun acem güneşini parladıkça…
Kıskanıp, kendini kendinden İnanna!
Derme çatma hayalhaneleriyle…
Avutmak ister gibi beni.
Bir örüp bir yıkıyordun gün dönümlerinde aklımın,ikiz kulelerini…

Ey İnanna!
Vebali boynuna, kaç nesil katlin var hiç saydın mı?
Ya da vicdanını sızlatmayan kaç zılgıtlı ağıt?
İmanın döşüne saplı hala, paslı hançerin…
Ama İnanna!
İster inan… ister inanma…
İt ürür kervan yürür, tarihin burçlarına bir gün
Diker sancağı…
Tek tek düşer yakamdan Babil’in ilk bitleri
Söker hançeri Aybastının ciğerinden sancar bilekli zaman…

Ya Hayat der… dirilir içimden Deruni memat
Bende bilirim öldürmeyi… sana inat…
İster inan ister inanma İnanna!
Ufak tefek hep benim seri cinayetlerim…
Sanrılarımı öldürdüm tünedikçe zihnime…
Kimine göre sığdı…
Kimine göre derin…
Kimine göre sagirdi
Kimine göre kebir…
Göreceli Tanrılar taşladım sapanımla hep… taşı, tekbir.

Ayırdım senle yolumu İnanna!
Kudurru taşlarıyla,
Keskin hudutlar çizdim aramıza…
Sen kin kuşandın yine yüreğine zamansız,
Ben aşk giyindim tenime dikişsiz…
Yaz serdim soğuk denizlere,
Sen dağlara kar kış, yamaçlarına dik yokuş
Taşımaz oldu ağır veballeri … Sütun Parmaklarım
Tutmayacak kadar narin…ve ince…
Ama hayallerim gökyüzünden bile cüretkâr, çetin…
Mürekkep yalamış martılar kadar çığırtkan kuşlarım
Bir serçenin ruhu kadar ince bir sicime bağladım ruhumu
Bir uçarsa ben de uçarım görünmeden
Senle ben, gece ile gündüz kadar zıt
Ayırdım senle yolumu İnanna!
Dudaksız bir gece gibi…
Gülüyordun bana.
Dünün ve yarının, ayrık arkaik dişleriyle…
Belki de ertesi günden kalma bayat bir aşkla

Biz hangi zaman diliminde çakışacağız seninle İnanna!
Yoğrulduğumuz çamurda mı?
Ademin sülbünde mi,
Havva’nın rahminde mi?
Tufanda bir gemide mi?
Yoo …Olmaz İnanna….!
Tarihi yorduğun ile mi kalacaksın sen?
Ya da tanrın Marduk’un, yanına kar mı kalacak
Tarihin ayarlarını bozduğu…?
Daha dur….hele…!
Takkesini değişecek Hammurabla daha adalet,
Al takke ver külah…
Bir dağ inecek Nimrod’un put tepesine
İnanna!
Sureti olmayan bir sisti, yüzünde aşk…
Arkaik pabuçlu, Gılgamış ökçelerinde,
Eziyordu… Aybastı coğrafyasını ayakların.
Martıların yazdığı şiirlere büzüyordun dudağını
Ama İnanna!...
İster inan, ister inanma…
Ay doğar tarihin burçlarından bir gün
Diker sancağını…
Tek tek dökülür Şinar’ın saçlarından, Marduk’un son bitleri.
FATMA DOĞAN 28.04.2026/TURHAL