Bildiğim şeyler vardı
ama bilmek yetmiyordu.
İnsan bazen gerçeği tanır,
ona ad koymamak için
bütün cümleleri feda eder.
İçimde bir ses vardı,
adı yoktu—
huzursuzluk dedim geçtim.
Sen konuşurken
gerçekler yumuşadı,
olmayacak şeyler
olur gibi yaptı.
Meğer sessizlik derinlik değilmiş,
mesafe sadece mesafeymiş.
Ben inanmak istedim.
Kayıt Tarihi : 13.1.2026 14:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!