Ağlayan çınarın dibinde
Beynim düşünce kalbime
Bir yaprak yeşil hüzünle
Can suyum çekildi, Taksim Gezi’de.
İnsan insanın kurdu amma
Kurdun içine sırtlan dalanda
Başladı hinoğlu bencil kavga
İnanç şekerim kırıldı
Yeşilden bir ezik kaldım
Taş yürekli kaldırımda…
En kara buluttan sağıldı gözyaşım
Işık altı karalar bağladı gönlüm,
Yanık karası zebaniler inmeden kabrime
Düşünlü yeller bağladım aklımın sabrına.
Kabir böceğim canı yeşilden çekende
Dansa kalktık cesedimin üstünde
İnancım geri döndü masum mavilerden
Güneşe çıktım karanlık mabedimden.
Aşka gelmeli iman
Yeşil fistanlı doğadan
Cennet dermeli insan
Kara toprağın bağrından…
Beyaz güle tuttum yüzünü baltanın
Büküldü çelik tırpan utancından
İnsana dönüştü tanrılar
İnsafa durdu şeytanlar...
Kayıt Tarihi : 28.12.2015 18:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
(Her ne kadar çevreci misyonundan saptırılıp hükümet karşıtı eyleme dönüştürülmüş olsa da Taksim Gezi Parkı’nın mağdur ruhuna hediye gitsin… 31 Mayıs 2013)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!