Biz küçükken mutluluğun tek meslek olduğunu düşünürdük
Bilemedik büyüdükçe yaraların yüreklerimizi kanatacağını
Anlayamadık bazı yaraların kabuk tutmayacağını
Ilık ılık akan kanın yüreklerimizi dağlayacağını
Oysa baba sarılması, anne şevkati, üzerimizde gölgeydi
Ne olduda o gölgenin yerini güneşin kızıl sıcaklığı aldı
Bir bir kaybettiklerimizin perdeleri çekildi üzerimizden
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta