İmza Şiiri - Jekpot Senkaybettin

Her imza bir anı ister,
öylesine atılmaz hiçbir kalem.
Bir çizgide saklıdır bazen
bir ömür,
bazen de geri dönüşü olmayan
bir yol ayrımı.

Kâğıt beyaz görünür ama
imza atanın yüreği bilir,
o çizginin neye bedel olduğunu.
Çünkü bazı imzalar
sadece resmî değildir,
ruha atılır.

Kimi imzalar kalbe atılır,
ömürlük olur.
Silgisi yoktur,
zaman bile zor aşındırır.
Her acıda orası sızlar,
her mutlulukta
bir köşesi gülümser.

Kimi imzalar dostluğa atılır,
aynı sofraya,
aynı suskunluğa.
Yan yana susabilmek
en ağır imzadır belki de.
Bozulursa,
kelimeler yetmez onarmaya.

Kimi imzalar sevdaya atılır,
ateşli ve kör.
Gözün görmez,
aklın susar.
Sevda imzası
en hızlı atılan,
en zor taşınandır.

Kimi de evliliğe atılır,
iki hayat tek cümle olur.
Sevinç ortak,
yük ağırdır.
İki insan değil,
iki geçmiş el sıkışır orada.

Peki ya ayrılığa atılan imza?
İşte o bambaşkadır.
Ne alkış ister,
ne şahit.
Sessizce atılır,
ama sesi yıllarca sürer.

Her ayrılık derindir elbet,
insanı eksiltir.
Ama ölüm ayrılığı…
İşte onun imzası
insanın elinden çıkmaz.
Bir daha kavuşamazsın,
ne rüyada
ne gerçekte.

Hayat kendi imzasını attı mı,
hiçbir kalem silemez.
Ne zaman,
ne kader,
ne de sabır.

O yüzden bazı imzalar
elde değil,
alın yazısındadır.
Ve insan
en çok imzasını atmadığı
ayrılıkların
yükünü taşır ömrünce.