asabiliğimi kullanacağım hayatın tanımında
eylül yağmurları kadar deli temmuz başakları kadar aç
arızalı takımlar sökemiyor paslanmış imleri
yosunlaşmış dilimdeki engin dalgalar
loş kafalı boş şarjörlü sözcükler patikamda
elinden tuttuğum hayaller sırtımda hançer
yürüyorum ay izlerinde karanlık şaşkınlığında
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta