İmkansız... Şiiri - Mehmet Bağlamış

Ziyan olmuş aklımla mektuplar yazıyorum
Gönderecek bir adresim bile yok
Kör gözlerimle okyanuslara açıldım
Gözlerinde kaç fırtına, kaç kasırga yaşadım
Olmayan ayaklarla koşmak gibiydi seni yaşamak
Hem yok hem vardın...
Bazen çaresizlikti gerçeği kabullenmek,
Bazen inkarında bile umut vardı.
Ben şimdi sensiz, bir senle anıları tokuşturuyorum,
Kahkahalarımız olmasa da, gözyaşlarımızı meze kıldım.
Ben sensizliğe değil,
Yaşanmadan yitip gide iki yaşama ağlıyorum.
Sen bilme, gözlerin beni ne kadar yabancı bilse de...
Sen inkar etme, tenin beni inkar etse de...
Sen gitme, herkes gitse bile...
Sen ağlama, ben ağlarken bile gül...
Sen inan, sen inan ki bu aşka şahid kalsın biri yeryüzünde
Sen unutma, herkes unutsa bile...
Herkes yalan diyecek ama!
Sen seni sevdiğime inan ve de unutmayacağıma...
Tıpkı ben gibi......