İman Şiiri - Ebubekir Tuncer

Sen eli yakan bir korsun şimdi. Eriyen bir kar tanesi. Kirlenecek bir beyaz,
küçük bir çocuk, İsmail
tek başına bir Meryem
Seni taşıyan sineleri tanırdım.
Ay gibi parlardı. huzur verirdin ,
Sığınlıcak bir liman gibi.

Seni taşıyan yürek bir başka atardı.
Her biri kahraman her biri Ali gibi.

İçime gömdüm seni kimseler bilmesin duymasın bir sır gibi.
Sen elleri yakan bir kor tanesi.

kuytularda , karanlık gecelerde birkaç damla gözyaşı ile besledim büyüttüm seni.

Şimdi kor tanesi elleri yakarsın.
Sineler taşımaz oldu. yürekler taşımaz oldu.
Bakireler senden utanır oldu.