İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Adalet üzere değilseniz inanmanıza lüzum da
yoktur

Adalet üzere olanlar inanmamış olsalar dahi
inanmıştırlar

Tanrıya inandık dersiniz tanrının dilemesi ile var olan
bütün renkleri inkar eder kendi renginizi översiniz
diğerlerini ise düşman görürsünüz
bütün renkleri var edenin elbette bir bildiği vardır
O bilir bizlerse bilemeyiz bizlere düşen sadece birin
bölünen parça ve renklerini birleştirmeye çalışıp Tevhit-in

Dünyanın her bir yerinde herkesin sadece kalıplaşmış
ritüellere inandığını gördüm

bu kalıp ve ritüelleri yerle bir etmedikleri sürece sadece kendi edindikleri putlara tapmaktadırlar

Tanrıya ulaşabilmek için bütün bildiklerini unut

Çok yazık ediyorlar kendilerine Tanrıyı öldürmekle
yok edebileceklerini sanıyorlar

Görmeseydim bu dünyanın düzenin
Bin bir türlü düzen bin türlü yol var
Kimi ileri çeker kimisi geri
Herkes kendi yolun övüp duruyor
***
Vicdanın yok ise sesin duymazsın

İnsan sevdiğine hizmet eder her kim neye hizmet
etmişse taptığı da odur

Seven sevdiği için her şeye katlanır sevmeyenlerse
laf üretirler

Düştüğüm durumu tarif edemem
Bir yaradan bilir bir ben bilirim
Ne dil tarif eder ne kalem yazar
Bir yaradan bilir bir ben bilirim
***
Zor imiş dünyanın kahrı çilesi

Tarif edemem ki dillerim laldır
Hikmet sahibisin birsin sultanım
Sınır sınıf tanımazsın hepsin tutarsın
Her şeyde izin var gizsin Sultanım

Hak ile olursa özün
Münafık anlamaz sözün
Görmez ise Hakkı gözün
Söz ile tarifi yoktur

Hakkı kendin bulmalısın

Bir insanın iç dünyasında sürekli oluşan depremleri
kim bilebilir kim görebilir bir Allah bilir birde o hali
yaşayan görmek bilmek için yaşaman gerek

yaşamadıysan o konu hakkın da konuşma sakın
konuşursan depremin şiddetini artırırsın sadece