İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Zenginler paraya tapar parayı sevenlerse zenginlere
tapar

Allaha tapanlarsa yalnız ezilenler üzülenler yok sayılanlardır

Kalmadı dünyada zerrece gözüm
Geldim bu dünyadan gider oldum ben
Çok çalıştım geçe gündüz yoruldum
Geldim bu dünyadan gider oldum ben
****
Geçim kavgasıyla geçti günlerim

Düşünmeye düşünce yasağı koyanlar bilmiş olun ki
el altından bana boyun eğeceksin ben gibi olacaksın
demektir

Düşünce yasağı seni kendi içinde zincirlere vurmaktır

Görünmez bilinmez zincirlerin var
İster isen bağlar ister salarsın
Dilediğine dilediğin yaparsın
Ne bir üst makamın var nede bir korkun

Uykularım böler durur
Bırakmaz ki uyuyayım
Yaktı canımı çok yaktı
Bırakmaz ki uyuyayım

Geçem zindan günüm zindan

Yoksulluk yakana yapıştı ise
Ondan kolay kolay kurtulamazsın
Bağırıp çağırmak fayda etmez ki
Ondan kolay kolay kurtulamazsın
***

Doğduğumdan beri bırakmadın peşimi
Yeter beni bırak zalim yoksulluk
Bunca yıldır bana neler çektirdin
Artık beni terk et zalim yoksulluk

Bırak derim o bırakmaz peşimi

Yoksulluk gibi düşman dayanılmaz acılar gibi ölüm
yoktur

Gerçek ölüm ruhun bedeni terk etmesidir her gün ölümse
sürekli acılar içinde kıvranıp da ölememektir sürekli ölüp
ölüp ölüp dirilmektir cehennem azabı bu olsa gerek

Yoksulluk övülecek bir şey değildir ders çıkarılacak
bir fark ediştir

Yoksulluktan ders çıkaranlar yoksullukla mücadeleye
geçmedikçe yoksullar daha yoksul zenginler daha
zengin olacaktır

İkilik şeytandan Mervan’dan kaldı
Hakkı bilmeyende vardır ikilik
Hakkı arayıp da her yerde bulan
Bulan o canlarda yoktur ikilik

İkilik dediğin hakkı reddetmek