İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Güneş benim için battı doğmuyor
Rahmet yağmurları bana yağmıyor
Yaralandı gönlüm gayrı gülmüyor
Konuşmaz kimseyle sessizce ağlar
****
Ağır geldi dünya yaşam şartları

Kaderime boyun eğer
Sessizce çeker giderim
Yoktur kimseye bir kinim
Sessizce çeker giderim

Hep güzel günler aradım

Evin barkın sessizliğe gömüldü
Gayrı yaşam bana zor oldu gitti
Hayallerin geçe gündüz düşümde
Gayrı yaşam bana zor oldu gitti

İki yavrun ile kaldık baş başa
Sessiz sedasızca çektin de gittin
Evin yurdun ıssız bir çöle döndü
Sessiz sedasızca çektin de gittin

Dert verip de derman aradan sensin
Bunca mahlukatı yaratan sensin
Kendini gizleyip aradan sensin
Ben seni bulmuşum haydar dönmezem geri

Ses verirsin bin bir perde ardından

Nasılsın iyi misin hatır sorarlar
Boş bir gelenektir hep hatır sormalar
Derde düşüp de ancak yaşayan bilir
İyiyim dersin konu kapanır gider
***
Bir işi düştüğünde seni severler

Eğer inanmışsanız kendi mahkemenizi kendiniz
kurmak zorundasınızdır

Kendi mahkemesini ölmeden ölüp kuranlar hesabı
burada ödeyenlere orada sorgu sual olmayacaktır

Dünyanın yaşam alanı değil de bir ceza alanı
olduğunu görmüş olanlar hemen ölmek
dileyeceklerdir

Dünyada adalet aramayın adalet güç demektir
güçlüler ne demiş olursa adalette odur

Dünya şeytan ve soytarıların yeridir

Dünya körlerin körlük de ısrar edenlerin
Yeridir

Dünya bir oyun sahnesidir oyunu sezdirmeden

Ey Allah ım dünya denen bu sahneyi neden var ettin
içini bunca kendini bilmez soytarılarla neden doldurdun
hep bir birleriyle alay eder dururlar bir birlerini küçümserler

kendilerini bir halt sanırlar senden habersiz
yaşamaktadırlar