İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Dünyada yaşamadım sadece gözlemciydim

Yaşar gibi göründüm düzeni anlamaya çalıştım
berbattı

Kendimce bir şeyler yapmaya çalıştım ben

Şiir dünyanın boş gürültüsünden sıkılıp kendine
dönmektir

Şiir derdini anlatacak dostu olmayanlar için geçerlidir

Şiir derdini insanlara anlatamadığında çaresiz kaldığında Allah ile dertleşmektir

Allah-ı kırmadıkça Onu kızdırmadıkça korkacak
bir şey yoktur

Allah-ı kırmış olanlar kızdırmış olanlar korkmasalar
dahi korkacaklardır

Seni Allah sevmişse tamamdır Allah kiminle ise
kazanan odur

Allah seni dost edindi ise insanlardan korkma onların
ipleri onun elindedir

Münkir ve münafıkları sırtından indirdiğinde tanıyacaksın
Müminleri ise sana yük olmamalarından ve darda zorda
kalanlara dil Din ırk töre yöreye bakmaksızın yardım
ettiklerinde göreceksin ve bileceksin

Sen sözlerden çok eylemlere bak eylemlerden çok

Namertlerin gölgesi olmaz onlar senin gölgenden
Yararlanmaya çalışırlar

Namertlerden uzak dur namertlerden hayır bekleme

Namertlere yanaşırsan seni kendine kul ve köle ederler

Allahsızların yaşadığını gördükçe inancın acı ve
ızdırapdan gayrı bir işe yaramadığını görürsün

İnsan Allahsızların yaşadığını gördüğünde zor
durumda kalır bende mi inanmasam da yaşasam
der ve iki arada bir derde misali gider gelir ne

Allah sizleri bir sınava tabi tuttuğunda insanların
birer birer sizleri terk ettiklerini göreceksiniz

Sınavınızın tozu artıkça en yakınlarınız bile sizleri
terk edecektir

Allah samimi kullarını samimi olmayan kulları aracığıyla
eğitmektedir bunu fark edebilmen için dirilmelisin

Gerçekten uyandığında Allahtan gayrı dostun olmayacaktır

Sakın Allahtan gayrısından hayır bekleme hayal
kırıklığına uğrarsın derdine derman yarana mehlem
bulamazsın

İnsanların sana selam vermeleri dahi sana bir yük olur da altından kalkamazsın