İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Bir ömür boyu her gün öldüm öldüm dirildim yaşayan
ölüleri diriltebilmek için

Ne yaşayan ölüler dirildi nede ben gerçekten ölüp
kurtuldum

Yaşayan ölüleri diriltmek zordur diri olduklarını sanırlar
onlar ölmüş ölüden tehlikelidirler

Yaşayan ölüleri kimse diriltemez yaşayan ölüler
kendilerinin yaşayan birer ölü olduklarını kabul
etmedikleri sürece
eğer kabul ederlerseler yavaş yavaş yola uyduklarında dirilmeye başlamış olacaklardır eğer bunu yapmazsalar ölü gelip ölü gideceklerdir

Yaşayan ölüleri sırtında taşıdığın sürece iyisindir
indirdiğinde senden kötüsü yoktur

Kimse sana yoruldu demez değişti bu adam derler
yük çekmeye kimse yanaşmaz sen bunu bittiğinde
anlarsın hem dünyadan hemi-de insanlardan soğursun

Yaşayan Ölüye Sual Sorma

O şu anda sual vermektedir sen bilemezsin

Yaşayan ölü can çekişirken derdine dert katma

Sözlerle acının tarifi olmaz
Başa gelip yaşayınca anlarsın
Kimsenin kimseden haberi olmaz
Acı nedir yaşayınca anlarsın
***
Günler geçmek bilmez saatler durur

Yarden ayrılması kolay mı dersin
Hele başa gelsin yaşayıp da gör
Koca dünya sana dar olur gider
Hele başa gelsin yaşayıp da gör
****
Dünya yaşamından tat alamazsın

Bu dünyada tek korktuğum düşmanım
Doğduğumdan beri bırakmaz beni
Ne değnekten korkar nede sopadan
Benimle birlikte yaşayıp gider

Çok mücadele ettim laftan almıyor

Ne yaşarsan yaşa genclikde yaşa
Yaşlandıkça her şey geliyor başa
Dertlenirsin başın vurursun taşa
Yaşıyorsan dertler gelmeden yaşa

Dert çekersin inim inim inlersin

Yıllar boyu senden ayrı kalmışım
Sevdan ile çayır çayır yanmışım
Ben senin ismini her gün anmışım
Sen benimle yaşıyorsun sevdiğim

Geçti yıllar sabır ile zar ile