İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Binlerce kez ölsem dirilsem de zalimlere asla
boyun eğmeyeceğim eğmedim de bundan
sonra da böyle olacaktır

Boyun eğdiğimde biliyorum ki gerçekten öleceğim

Zalimlere boyun eğenler Allaha inanmış değildirler

Zalimlere boyun eğenleri Allah zalimlerin eline bırakır

Allah-ın terk ettiklerini terk etmedikçe sizler inammış
değilsinizdir

Zalimlere destek olanlarda zalimlerdendir

Zalimlerin karşısında olmayanlar inanmış
olsalar dahi inanmamıştırlar

Zalimlerle oturup kalkan inanırlar ya onlardan

Geçeyi gündüz edersin
Bayırı dümdüz edersin
Kargayı bülbül edersin
İşlerine akıl ermez

Zalimleri güldürürsün

Zalimler hep övünüp dururlar her şeyi kendi yiğitlikleri
Kendi güçleri akılları ile elde edindiklerini düşünler bu

yüzden böbürlenirler onların böbürlenmesi ol emrine
bakar işte o kadar onlar yok olurlar sende şaşar kalırsın

Gören sensin bilen sensin
Neden böyle susuyorsun
Garibanlar ah çekerken
Zalimleri güldürürsün

Seni sıkan insanlardan uzak dur seni sıkmalarına izin verme

Seni sıkan insanlar kendilerini bir şey sanıp seni hafife
alırlar kendilerini üstün görme hastalığına yakalanmışlardır

Her ne ararsan aradığını bulamasan bile
yolda seni ona götürecek işaretler bulabilirsin

Israrla her türlü fırtınaya dayanabilen yıkıldığında
ayağa tekrar kalkan yola devam eden aradığını
mutlaka bulacak

SENİ SORDUM İLYAS ATEŞ

O diyardan esen yele,
Seni sordum,İlyas Ateş..
Elvan elvan açan güle
Seni sordum,İlyas Ateş...

Sen işte sen sensin senin bir açıklaman veya bir
kanıtın yoktur kanıtta şahitte yalnız sensin