İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Herkese iyilik yaparak herkesin seni anlayacağını
Sandın taki yedi kat yerin dibine inene kadar işte
O zaman şaşırdın neler oluyor buda neyin nesiydi
Dedin nerede olduğunu kim olduğunu unuttun düştün
Bayıldın tekrardan ayıldın öleceğini düşündün olsun
Bu halde olmaktan ölüm bin kez daha iyidir ne dert

Benim için sorun gitmek değil kalmakta

Gitmek benim için dünyanın kahrından
kurtuluştur

Dünyada ancak zalimler ezilmedikleri için

Halden bilmezlere halini anlatmaya kalkma senin
derdini hafife alıp senle alay edeceklerdir

Herkes gibi olamadığında sen onların içinde yalnız
ve garip olacaksın onlar haklı hep sen haksız olacaksın

Sende insanlık bitmişse malınla mülkünle kendi
cehennem çukurunu kazarsın da uyanık olduğunu
sanırsın

Eğer sen kendini biraz olsun fark etseydin sana verilen
malla mülkle kendine sonsuz bir cennet alabilirdin

Yaşamak nefes alıp vermek değil herkes nefes
alıp veriyor fakat bazıları yaşıyor

Bazıları yaşadıkları için herkesi de yaşıyor sanmaktalar
oysa bazıları nefes alıp vererek cehennemlerini burada
yaşıyorlar

Herkes hasta olduğunda hasta olmayana sen hastasın derler

Sen hasta olmadığını çoğunluğa kanıtlayamayacağını fark
ettiğinde evet ben hastayım benden uzak olun demek
zorunda kalırsın

Herkes huzuru arar huzuru olan neyi arasın

Benim huzurum kaçtı ben huzurumu kaçıranı
aramaktayım huzurumu geri alabilmek için
bütün çalışmam onu razı etmektir

Benini öldüremeyenler birden habersiz yaşamış
olup bir Allaha inandıkları söyleyip duracaklardır

Benini bencilliğini kökten söküp atamayanlar sözde
inanmış olacaklardır

Sizler herkes için adalet diyorsanız eğer inanmışsınızdır

Herkes için adalet demeyenler sözde inanmış olsalar dahi özde inanmamışlardır

İnanmak sözle ikrar verip herkes için adaletli olacağım
demektir

İnsanlarla olan dostlukların sadece birer oyun olduğunu
gördüm herkesin kendine göre bir hesabı var sende
hesabını yapmak zorundasın

Dünya insan sıfatında yaratıklarla doludur da sizler
sıfata aldanırsınız