İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Hayatın sana acımasını bekleme ne hayat nede
insanlar sana acımayacaklardır

Eğer sen acırsan bil ki sen acınacak hale düşeceksin

Hayatı dengede tutmak zorundasın kimseyi bir başına

Acırsanız acınacak hale düşeceksiniz o halde önce
kendinize acımak zorundasınız

Sizler acıdığınız da sizlere kimse iyi adamdı demeyecektir
o halde temkinli olun

Gerçekten inanıyorsan acı seni bulacaktır

Sen ise inanmakla rahat bir hayat yaşayacağını
sanırsın

İnanmak aslında acı çekmektir yaşamamaktır

Acı sizleri bayılana kadardır gerisi hikayeden ibarettir
saten öleceğiz acı çekmektense ölüm tek kurtuluştur

Ölümü sadece çaresiz kalanlar isteyecektir son çare
olarak ellerinde ölüm kalmıştır

Acıyan acınacak hale düştüğünde kimse ona
acımaz güler geçerler

Acıyan acınacak hale düştüğünde hem dünyanın
hemi de insanların boş olduğunu hatanın kendinde
olduğunu anlar fakat acıma duygusu onu asla terk

İnsan kendine acımadıkça kimse ona acımaz
acımış mış gibi görünür

Acıyı dibine kadar tatmayanlar ne cenneti
nede cehennemi fark ederler

Adalet düzeni bozuk
Çalış kazan yetmez azık
Hep ezildik bize yazık
Sizi gidi düzenbazlar

Söz verip de cayarsınız

Bir insanın insan olup olmadığını adalete ne kadar
önem verip vermediğinden bileceksiniz

Sizler insan maskesine bürünmüş şeytanı ve yandaşlarını görmediğiniz sürece onları Hakikat üzere sanıp onları yüceltip yaşatırken sizlerse ezilmiş üzülmüş olarak hayata kahretmiş olacaksınızdır
Herkesin kaderi kendi düşünceleri ve yapmış olduğu
eylemlerle belirlenmiş olacaktır

İnsanı ne secdelerinden ne kurban kesmelerinden
nede Mekke-ye tekkeye gitmesinden tanıyacaksın
insanı herkes için adalet dediğinden tanıyacaksın

İnsanı haksız Babası dahi olsa babasına karşı
haklının yanda saf tutmasından tanımış olacaksın

Adalet diyenler adalet tanımayanlar tarafından
yok edilirler

Adalet diyenler acı çekerler adalet tanımayanlarsa
yaşarlar