İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanı intihara sürükleyen sebepler yok edilmedikçe
ne yazık ki intiharlar devam edecektir

Kimsenin kimseden haberi olmadığı bir dünyada
yaşıyoruz düşen düştüğü çukurdan çıkamadığı
taktirde en azından ya kendi hayatına son verecektir

İnsanı Mekke-ye Tekkeye gitmelerinden değil
Helal kazanmasından kul hakkı yememesinden
adalet üzere oluşundan tanıyacak ve bileceksiniz

Senin görünür halin Hakla görünüp de özünü
şeytana teslim etmişsen Hakla Hakikat-la bir

Bu rezil hayattan kurtulmanın tek yolu ölümdür

İnsan inatla yaşayacağını sanır dünya ile yarışır
fakat her ne yapsa kaybedecektir

Dünya ile hiç bir kimse başa çıkamayacaktır sadece

Dünya mezar bense bu mezarın içinde debelenen
bir ölü idim

Ne bağlantım kesildi yok olabildim nede yaşayabildim

Sonunda fark ettim ki cehennem dedikleri ruhla ilgiliymiş

Doğduğuma binlerce kez pişman oldum

Sadece keşke doğmasaydım diyebiliyorum
başka bir şey yapamıyorum

İnsanın çaresizliği her an her dakika ölmekmiş

İnsanın hayalleri yıkıldıkça yavaş yavaş ölür

İnsanın hayalleri ve ümitleri bittiğinde yaşasa
bile ölüdür

İnsan yaşarken de ölür sadece nefes alır verir

İnsanın içinde cennet cehennem
Izdırap ateşiyle kavruluyorsun
Ne görünürde ateş nede duman var
Cennet ve cehennem haldir bilesin

İnsanın içindeki insan ölünce hayvanlık devreye girer
bütün hayvanlar ondan görünür eğer sen gerçekten
okuya bilirsen

İnsan insan olabilseydi kavgalar gürültüler bu kadar
sürmezdi bir şekilde birlik sağlanırdı sağlanmadığına

Nerden geldin bu cihana
Söyle bana Âdemoğlu
Anan kimdi baban kimdi
Söyle bana Âdemoğlu

Din imanla övünürsün

Ben bir hakkım gönüllerde yaşarım
Beni bilmezlere bakıp şaşarım
Ben her zaman mazlum ile dururum
Mazlum yaşamayanlar göremez beni

Mazlum oldum çilelere atıldım