İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsan biçare ve zavallıdır ya kendinden geçtiğinde
farkına varır yada öldüğünde

Her iki durumda da kendinden geçecek hiç olduğunu
Bilecek

İnsan bilen demektir bilmeyenler ise insan suretinde
birer mahlukattır

İnsanla mahlukları ayırt edebilmek için olan biten
bütün olayları analiz edip taşları yerli yerine oturtup
insanı baş köşeye oturtma sanatıdır

İnsan bir başına kaldığında kendini bulacaktır
kendinden uzaklaştıkça kaybolacaktır sadece
geleneklere uyacaktır

Dünyaya gelmekten maksat ölü gelip diri gidebilmektir
Dirilebilenler kendilerinin bir hiç olduğunu bileceklerdir

Hayatı mahvolmuşları ancak hayatı mahvolmuşlar
anlayacaktır

Hayatı mahvolmayanlar kendilerini akıllı sanacaklardır
dokunulduğunda yerlerde bir paçavra gibi kullanılırken
bulacaklardır

Eğer gerçekten inanmışsan çoğunluğun yaptığının
tersini yap eğer yapmazsan sen sürüye inanmış
olursun onlara ne olursa bana da o olur dersin
ve kolaya kaçmış olursun kolaya kaçmakla kimse
kurtulacağını düşünmesin
kurtuluş haklıya hakkını vermekle insanca bir duruşla

Görmezmisin olanları
Bu ülkeme dolanları
Bin bir türlü yalanları
Diyene bak yiyene bak

Ülkemi tarumar etti

İnsancıklar mala mülke taparlar Allaha taptıklarını
söylerler

İnsancıklar Allah-ın derdiyle dertlenmezler onların
derdi kederi dünyalıktır

Dış dünyayı insancıklar cehenneme çevirirler
sizlere cennetten köşkler saraylar huriler de
satarlar kendileri ise gözler önünde cennetlerini
yaşarlar hala uyanmaz mısınız ey yaşayan ölüler

Dünyayı insanlar cehenneme çevirdiklerinde

Vicdan ölmüşse insanda ölmüştür görüntüye bakılmaz

Vicdan insan olduğunu açığa vurur vicdansızlıksa
insanın hayvana dönüşümüdür

Vicdan canavar olmuşsa uykuda olan insanlar vaat

İnsan doğduğunda cehenneme düşmüştür o ise
yaşamak ister cehenneme düştüğünün farkında bile
değildir

Akledenler bir an önce bu cehennemden kurtulmak
isteyenlerdir kalanlarsa sadece yaşamaya çalışan