İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnanan insanlar inandığını bulabilmek için yola düşenlerdir
yola düşmeyenlerse sözde inandık derler kendi bildikleri
gibi yaşarlar her şeyi bildiklerini sanırlar diğerlerine düşman olurlar bu bakış açısı o insanların hala ölü olduğu
ve hiç bir şey bilmediğinin alametidir bilen insanlar ise
hiç bir şey bilmediğini bilenlerdir

Acılar içinde kıvranmaktan bıktım yıllarca aynı
işkence ne yaptım da bu neyin işkencesidir
anlamışta değilim ne dünya ne de cennet
umurumda değil hiç olmak yok olmak istiyorum
fakat bunu da bana çok görmektedir anlamış
değilim hiç bir şey düşünemez oldum

Yaşamak dilerseniz ya deli yada ölü olunuz

Deliler olup bitenlerden habersizdirler ölülerse
hiç bir şey hissetmezler

Deliler habersiz olduklarından ölülerse hissetmediklerinden yaşarlar

Sana yaşama şansı verdiğinde sen bunu kendi
gücüne kendi becerilerine bağlayacaksın düştüğünde
ise hiç bir şey olduğunu bileceksin

Hiç bir şey yapmadan umut etmek seni hayal kırıklığına
uğratacaktır

İnsanlar beni anlayacak diye sakın bekleme
Hayal kırıklığına uğrarsın neye uğradığına
Şaşar kalırsın dilin tutulur hıçkırıklara boğulursun

Bırak herkes seni görmek istediği gibi görsün

Hayat kimilerine yüktür kimileri de hayata yüktür

Hayat şarlatanlara kapılarını açarken samimi olanlara
kapılarını kapatmaktadır

Hayat bir çoklarına göre bir oyun ve eğlencedir sen

Hiç bir zaman dünya seni sevmedim adaleti olmayan
her ne olursa olsun ve kim olursa olsun sevmedim ve
asla sevmeyeceğim

Hiç düşündünüz mü sizleri uyutan ve uyaran kimdir

Her gün ölüp ölüp dirilmektesiniz keşke görebilseydiniz

Sizleri dilediği anda ölü kılan da diri kılan da Odur

Hiç bir kuldan hayır bekleme Alla-tan bekle
Kullar da senin gibi acizdirler onlarda senden
beklemektedirler

Kullar gerçekten inanmışsalar Mülkün sahibinin
mülkünde birer emanetçidirler