Bu yarama mehlem nede derman var
Değme felek değme yarama benim
Ne derdim bellidir nede dermanı
Değme felek değme yarama benim
Vurdukça sen beni her gün öldürdün
Benle uğraşmayın artık yoruldum
Sizle uğraşacak deli değilim
Yaşayan ölüyüm diri sayılmam
Sizle tartışacak biri değilim
***
Ağır yükler taşıyarak ezildim
Doğa denen Ana beni icat etti bahaneler zinciri ile
attı kendi kucağına ne analık ne de ebelik yaptı
bir başıma ağlaya zırlaya bu güne getirdi sahipsiz
ve yalnız bir başıma şimdi ise beni bu sahneden
almasını istiyorum sahne bana huzur vermez oldu
Doğayı korumayanlar Hakka inandıklarını
söylemesinler
İnanmak inandığına kol kanat olmakla birlikte onu korumaktır aksı taktirde inkardır
Sözle inandım demenin bir anlamı yoktur bire hizmet
Her şeyi düzeltmeye çalışırken kendimi bitirdiğimi
fark edemedim taki yedi kat yerin dibine inene kadar
Yedi kat yerin dibine indiğimde neye uğradığımı
şaşırdım bir volkan gibi patladım parım parça oldum
kendimi dahi tanıyamaz oldum işte o zaman cehennem
Sormana gerek yok benim halimi
Doğduğumdan beri perişanım ben
Perişan halimle güler göründüm
Doğduğumdan beri perişanım ben
İlk darbeyi yediğimde şaşırdım
Yaşamadım yaşayacağımı sandım doğduğum gün
ölmeliymişim
O yaşatmamaya kararlı ise her ne yapmış olursanız
olun yaşamayacaksınız
Doğmadan evveli ben bilse idim
Bu kadar yaşamın zor olduğunu
Eğer ruhen yaşamışta sezseydim
Bunca zahmetlere girer mi idim
Yaşayan ölüyüm yaşamadım ki
Yaşamayan ölü neden korksun ki
Yaşar göründüm ben hepsi o kadar
Yaşamayan insan neden korkusun ki
***
Her zorluğa karşı direndim durdum
Dünyanın kanunu budur
Yalancıyı korur durur
Dürüste silleyi vurur
Görmeseydim bundan iyi
Bilmeseydim bundan iyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!