İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Hep sırtında taşır isen
Herkes senin dostun olur
Birde endir bak görelim
Dostlar sana düşman olur
***
Yük çekersin yorulursun

Dost sen ağlarken gülmeyen istese de gülemeyendir

Dost senin ailen veya akrabandan olmaz sen leb
demeden senin halinden bilen dünyanın bir uçunda
olsa dahi sana derman olabilmek için koşup gelendir

Dostu Aramıyorsun

Hey gidi dünyaya sarılan kişi
Boş hayaller peşinde dolaşıyorsun
Bu dünya kimseye asla yar olmaz
Neden gerçek dostu aramıyorsun

Dostu misafir etmişim ev onundur hane onun
Dost bende misafir olunca ben benden geçer
giderim

Ev onundur hane onun misafir kiracı bendim

Dostum var sanırsınız düşmediğiniz sürece

Güneş sizin için battığında kimse size güneş
olmayacaktır

Hayat sizlere güldüğü sürece düşmanlarınız bile

Halden anlayacak hal ehli gerek
Halden anlamayan dostu neyleyim
Çıkar davasına kurulmuş düzen
Doğruyu görmeyen dostu neyleyim
***
Dostluk dediğin ne ki hepsi bir oyun

Dostun gül cemali bana cennettir
Ondan başka cennet göremez oldum
Dostu gördüğümde dünyam değişir
Ondan başka cennet göremez oldum
***
Geçe gündüz dostun hayali bende

Dostun sözü ağır geldiğinde düşünmelisin söz mü
sahte dost mu söz doğru ise o senin dostundur
o anda seni yerle bir etse dahi

Gerçek dost seni önce kırmaz gizliden izler gizliden
uyarır sen uyanmayınca sana önce hafif uyanmazsan

Sabırla yoğrulmak şükürle pişmek dua ile dirilmek
gerek

Sabır ile yoğrulamayanlar şükür ile pişmeyenler
dua ile dirilemeyeceklerdir

Ey rabbim beni dünyada
Çok ağlayıp az gülenlerden olmayı nasip eyle
Ey o gizli güç sahibi hikmet sahibi Allah’ım
Beni insanlara zulmeden değil merhamet
Edenlerden olmayı nasip eyle Allah’ım