İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Acılar içinde kıvransam da hep Ondan yana oldum
ve bu can bu bedende iken yine de Ondan yana
olacağım

Onu bir başına bırakmanın hem-i Ona karşı saygısızlık
hemi-de vicdansızlık olduğunu hissediyorum

Benim varlığımla varsın ben diyorsun

Beni öldür de susturduğun beni gör

Beni sen susturamazsın ben sabrederim
senin uyanman için mühlet veririm

Gerçek dosttan gelen zehir dahi olsa şerbet
niyetine içerim bilirim ki ölü kılanda diri kılanda
Odur

Şerbeti zehre zehri de şerbete dönüştürecek olan
yalnız Odur

İnsanlardan uzak dur Hakka yakın olmak dilersen

İnsanlara yaklaşmakla Hakka yaklaştığını sanırsın
onların Hakla bir işleri olmadığını hala bilememişsin
hala ölüsün

Vicdan ölmüşse insan ölmüştür geriye kalan
neye dönüştü ise odur

İnsan ölünce neye dönüştüğüne doğaya bakın
doğa size neye dönüştüğünü bildirecektir

Bakışların gönlüm aldı
Beni bu sevdaya saldı
Benim arzum sende kaldı
Sen çekip gittin vicdansız

Beni devirdin dağ gibi

Vicdansızlar için cennet olan dünya vicdanlılar içinse
bir cehennemdir

Vicdansızlar vicdanlılara dünyayı cehennem etmektedirler
vicdansızlar hep haklıdırlar vicdanılar ise hep haksızdırlar
düzen budur ister yaşa ister öl yaşamak ister isen kör ol

Vicdan ve merhametin öldüğü bir tolumda inanç ve
iman arama olmayanı istesen de bulamazsın

sözde inanç ve iman etmenin kimseye bir yararı
asla ve asla olmayacaktır yararı olmayan bir inanç
sözdedir öz ise bom boş bir çölü andırır her ne eksende

Viran etti gönül tahtım
Yapacak ustası yoktur
Yıllardır harabe durur
Viranede yaşıyorum

Felek oynar hilesini

Benim ile sırren ağlayıp durdun
Benimle yüreğin dağlayıp durdun
Saf birin ararken beni mi buldun
Seslenen senidin görünen bendim

Bu hali kimseye anlatamadım