Hatırlar mısın, bundan beş sene önce
Sıcak bir yaz günüydü
Sen çoktandır tanıdığım çocuk;
Ben tatilden eve dönüyordum
O gün bembeyaz giyinmiştin.
Taksiden inerken bize yardım ettin.
O gün sen beni bir başka çektin.
Ne vardı o kıyafette sanki
Hiç mi beyaz görmedin?
Bence sen bir hainsin
İnsanı kalbinden vuran!
Söyle, o okları güneşte mi kızdırdın?
Ve en çok sakındığım yere
Ne çabuk fırlattın!
Acaba şimdi söyle, ne geçti eline?
Biliyorum, hiçbir şey kazanmadın!
Kaybettiğinse
Boşuna geçen yıllar...
Belki de senin suçun değil bütün bunlar!
Ama asıl suçun ne biliyor musun?:
Konuşmamak!..
Konuşsaydın şimdi bilirdim mesela
Beni sevip sevmediğini
Seviyor olmalısın ama, derecesini...
Sevmediğini düşünseydim
Hiç dönüp bakar miydım sanıyorsun yüzüne?
Belki de bunun için susuyordun
Öyle değil mi?
Yıllardır sana bakmam
Her gördüğümde
Hoşuna gidiyordu belki de!
Kimbilir, benimle eğleniyordun kendince
Belki beni zavallı sanıyordun!
Ama zavallı olmadığımı anladın sonunda!
Yılların sihri bozuldu geçen gün yolda
Konuştum işte seninle bahanesi olsa da
Sen konuş da görelim haydi cesaretin varsa!
Artık karar verdim konuşacağım seninle
Her gördüğüm yerde bakişmak yerine!
Kıstırdım köşeye seni, kozlar benim elimde.
Kolla kendini dostum cesur tek kelimeyle!
Kayıt Tarihi : 24.09.2026 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Esma Özdemir İstanbul, 16 Nisan 1991 Daktilo kıvamında nostaljik şiirler...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!