İlkgözağrım Şiiri - Esma Özdemir

Hatırlar mısın, bundan beş sene önce
Sıcak bir yaz günüydü
Sen çoktandır tanıdığım çocuk;
Ben tatilden eve dönüyordum
O gün bembeyaz giyinmiştin.
Taksiden inerken bize yardım ettin.
O gün sen beni bir başka çektin.
Ne vardı o kıyafette kızım
Hiç mi beyaz görmedin?

Bence sen bir hainsin
İnsanı kalbinden vuran!
Söyle o okları güneşte mi kızdırdın?
Ve en çok sakındığım yere
Ne çabuk fırlattın?

Acaba şimdi söyle ne geçti eline?
Biliyorum, hiçbir şey kazanmadın!
Kaybettiğinse
Boşuna geçen yıllar...
Belki de senin suçun değil bütün bunlar
Ama asıl suçun ne biliyor musun?:
Konuşmamak!..

Konuşsaydın mesela şimdi bilirdim
Beni sevip sevmediğini
Seviyor olmalısın ama
Derecesini...
Sevmediğini düşünseydim
Hiç dönüp bakar miydım yüzüne!

Belki de bunun için susuyordun
Yıllardır sana bakmam
Her gördüğümde
Hoşuna gidiyordu belki de.
Belki de benimle eğleniyordun kendince
Kim bilir
Belki beni zavallı sanıyordun
Öyle değil mi?

Ama zavallı olmadığımı anladın sonunda!
Yılların sihri bozuldu geçen gün yolda
Konuştum işte seninle bahanesi olsa da
Sen konuş da görelim haydi cesaretin varsa!

Artık karar verdim konuşacağım seninle
Her gördüğüm yerde bakişmak yerine!
Kıstırdım köşeye seni, kozlar benim elimde.
Kolla kendini dostum cesur tek kelimeyle!