İlke Yönet Şiirleri - Şair İlke Yönet

Adına kaç şiir yazdığımdan
Kaç kalem eksilttiğimden
Kaç duygu tükettiğimden
Kaç sayfa eskittiğimden
Haberin yok

Bir şehirim ben
adını duyunca "Öyle bir şehir mi var?" dediğin
Bir kitabım ben
yazarını bile bilmediğin
Bir şarkıyım ben
her çaldığında geçtiğin

Vuslata tâbi gönlümde geçen zaman
Senin uğruna düşünmekle oldum karman
Bilmiyorum, geldiğinde kalbimdeki yerin olacak mı ziyan?
Zaten düşlerimden kopup geliyorsun her an

Kaçıyorsun içimden,
Ben zamanda eskidikçe.
Kör kuytularda yer edinmiş,
Küçülmüş bir bedende yaşıyorsun.

Her zaman gizimde yer alan,

Ben nereye giderim
Sen nereye gidersin, bilmiyorum ama
Şu anda ve ilerisinde mutlu olmak istiyorum
Mutlu olmanı istiyorum
Nedir bu hissettiğim?
Hoşlantı mı, sevgi mi, aşk mı, minnet mi?

Güneş gücüyle dünyayı aydınlatıp, ısıtır
Ay ise güneşin yokluğunda geceyi gözler
İkisi birbiri ardınca gelip geçer
Zamanlarını aşmaya yeltenemezler
Güneş, ıssız geceyi aydınlatan ayı merak eder
Ay, her şeyi ısıtmaya gücü yeten güneşin kendi kalbini de ısıtmasını ister

İçimde yaşandı her şey
Öznesi olduğum hikâyenin
nesnesi olarak seni seçtim
Seni sevmeyi sevdim

İçimin en ücralarında
Var olmuşsun usulca
Nasıl var olduğunu fark etmedim
Seni fark ettiğim kadar

Sözlerinle derinliğinden
İçinin dışına yansıyışından
Gülüşünün serinliğinden
Bir okyanus kadar şeffafsın

Has ve hür oluşundan

İhtimaller denizinde bir gemiye atladım.
Ne dümene geçiyorum ne de geri inebiliyorum.
İnebilirim ama buna cesaretim yok.
Sürebilirim ama buna umudum yok.